Oiseau en jeux pélérines ni n’a gens sans saint quand eux arrêtent penser.

Moet men dus verder denken over het enige spoor dat achtergelaten werd, namelijk dat stom eindje touw?
We mogen er van uitgaan dat AG op het doksaal is geweest. Hij bezat een sleutel die toegang verleende. Het doksaal is mogelijk ook de plek waar hij zich tijdelijk heeft schuilgehouden. Maar heeft hij de RR daarboven ook verborgen, ergens tussen of achter geschoven?
Met dat stom eindje touw in mijn achterhoofd, denk ik van niet. AG las graag detectiveromans. Hij bewonderde mannen als Arsène Lupin van Maurice Leblanc en boeken als ‘La chasse au papier’ van Hearnden/Balfour, prikkelden zijn fantasie. Uit dit laatste werk komt volgende passage: “Het schilderij werd verborgen in een kast met valse bodem. Toen men de bodem opende, zag men het schilderij hangen aan een touw.”
Met dit gegeven komt AG’s bezoek aan het doksaal in een ander licht te staan: hij zou de hoogte opgezocht hebben om RR ergens in, tussen of achter te kunnen laten zakken, op een schijnbaar onmogelijk te bereiken plek. Het bewuste paneel kan inderdaad op deze wijze neergelaten zijn.
Twee mogelijkheden komen me voor de geest: ofwel rust het paneel nu ergens op ofwel hangt het ergens achter. Deze laatste mogelijkheid lijkt me de meest waarschijnlijke. Wanneer het touw zou rotten en doorbreken, valt het paneel naar beneden en wordt alzo beschadigd of zelfs vernield.