Dagboek - 21
21
Beide vertonen de hazewind (NINA, de lievelingsjachthond van Antonius Triest) en de bekers aan een draad (coupe-file).
Het eindje touw dat onder het wapenschild van de Bisschopskapel staat, vind ik niet duidelijk terug op het orgel, maar de kwasten die het wapenschild flankeren dan weer wel.
Het orgel is als een muur (van geluid, van muziek) opgetrokken door een bisschop. Het staat 'tusschen de engeltjes' en 'au tour de St.-Bavon'.
Indien de Rechtvaardige Rechters in het orgel zouden zitten, was er ook geen sprake meer van 'diefstal' maar van 'verplaatsen'.
'Enveloppe ci-jointe' uit de AMDG brief zou men vrij kunnen vertalen met 'verborgen hier in een spleet'.
 |
 |
 |
SintBaafs
60 |
SintBaafs
61 |
SintBaafs
62 |
'Arte' uit de 14de brief verwijst naar kunst, muziekkunst, wat zeker van het orgel gezegd kan worden.
'Oiseau'vinden we zonder moeite terug op het tweede schild. Of het hier gaat om een 'Colombe' of om een arend ( met de verwijzing naar 'Jean' en Johannes de Evangelist), valt niet duidelijk uit te maken.
'152' kan slaan op de dispositie of samenstelling van het hoofdorgel, zoals het was voor het in 1935 werd gekoppeld aan het nieuwe orgel van en door de firma Klais uit Duitsland.
Vermits het orgel duidelijk uit hout gebeeldhouwd is, vind ik op het eerste gezicht geen 'steinere wandplatten'. Tenzij hier de stenen wand mee bedoeld wordt, waartegen de rugwand van het hoofdorgel bevestigd is.
Als verbergplaats is het orgel ogenschijnlijk onbereikbaar en 'en plein public'. Daardoor is het echter ook door de dief zeer eenvoudig te controleren op eventuele ontdekking. En de 'Camerades' uit de 13de brief, duiden zij misschien op Arsène's collega organisten, voor wie het een 'sport en een genoegen' is om orgel te spelen en door de opgewekte trillingen het paneel van de Rechtvaardige Rechters langzaam maar zeker te vernietigen ?
In 1935 werd het orgel ter nazicht en uitbreiding naar Duitsland verzonden. De achterwand van het orgel was hierbij niet nodig en is zo goed als zeker verankerd gebleven tegen de stenen wand.
Ook door Oberleutnant Koehn werd het orgel grondig doorzocht, maar het is de vraag of men de moeite heeft genomen om met een zéér lange ladder tot bij de spleet tussen de orgel achterwand en de muur te komen, om deze nader te onderzoeken. Het moet trouwens haast onmogelijk zijn om enkel met het blote oog in die spleet te kijken.
Er is echter nog een toegangs mogelijkheid, namelijk de smalle gaanderij die boven het orgel rondom de hoofdkerk loopt. Zie de gele pijl van foto 60 op deze pagina. Soms lijkt die gaanderij versperd door een steunpilaar, doch bij nader onderzoek blijken daar zeer smalle deuren in te zitten. Hoe men daar op geraakt, weet ik voorlopig nog niet, maar ik vermoed dat dit voor AG, die een sleutel bezat naar het doksaal, geen enkel probleem zal geweest zijn.
De spleet die ik op de zijkant tussen hoofdorgel en muur ontdekte, loopt uiteraard ook door tot aan de bovenkant van het orgel. Het moet dus vrij simpel zijn om vanop die gaanderij een paneel tussen orgel en kerkwand te schuiven of te laten zakken met een touw.
Toen ik tijdens mijn eerste bezoek aan de Sint-Baafskathedraal, van beneden naar boven scheen met een laserpen, kon ik zien dat het laserlicht door 'iets' in de spleet werd tegengehouden, zodat het rode licht op sommige plekken dieper kon doordringen. Dat 'iets' was merkelijk breder dan men van een verankering kan verwachten.
En hier stopt het dan weer voorlopig voor mij. De spleet is bovenaan voldoende breed om een digitale camera recorder tussen te plaatsen en opnamen in 'nightshot' te nemen. Daar hoeft niets voor afgebroken te worden en veel hoeft dat ook niet te kosten.
Enkel wat goede wil en een lange ladder, of beter nog toegang tot de gaanderij. Voor de camera wil ik nog wel zorgen.
Slechts door het stelselmatig elimineren van mogelijke bergplaatsen, zullen we misschien ooit de Rechtvaardige Rechters terugvinden.
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34